سرطان پوست

سرطان پوست

 

سرطان پوست (Skin cancer) بیماریی است که سلولهای سرطانی (بدخیم) در لایه های بیرونی پوست بوجود می‌آیند. این دسته سرطان ها به دلیل رشد غیر عادی سلول ها که توانایی حمله یا انتشار به دیگر قسمت های بدن را دارند، بوجود می آیند. عوامل مؤثر در سرطان پوست را اشعه آفتاب، سن، جنس، پیگمانتاسیون، ارث، اشعه رونتگن و زخم ها می دانند. که بیشتر از 90 درصد موارد به دلیل قرار گرفتن در معرض اشعه فرابنفش خورشید ایجاد می شود.

سرطان پوست از سلول‌ها – اجزای اصلی که پوست را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سازند – شروع می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود؛ سلول‌های پوست رشد می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنند و برای اینکه به شکل سلول‌های جدید در بیایند تقسیم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند. هر روز سلول‌های پوست پیر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند و می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌میرند و سلول‌های جدید جای آنها را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرند. گاهی این روند منظم اشتباه عمل می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند. سلول‌های جدید وقتی پوست به آنها نیازی ندارد به‌وجود می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آیند و سلول‌های پیر در زمانی‌که باید نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌میرند. این سلول‌های اضافه توده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای از بافت را تشکیل می‌دهند که به آن تومور می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گویند.

 

 

عوامل خطرزای زیر، علت ابتلا به سرطان پوست:

  • جوشگاه و سوختگی بر روی پوست
  • عفونت با انواع خاصی از ویروس پاپیلومای انسانی.
  • تماس با ارسنیک در محیط کار.
  • التهاب مزمن پوست یا زخم پوست.
  • بیماری‌هایی که پوست را نسبت به پرتو خورشید حساس می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنند.
  • سندروم خال سلول بازال
  • پرتو‌درمانی
  • وضعیت پزشکی، یا دارویی که سیستم ایمنی را از بین ببرد.
  • سابقه شخصی از یک یا چند نوع سرطان
  • پیشینه خانوادگی سرطان پوست
  • اشعه ماوراء بنفش (UV)

 

 

نشانه :

سرطان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های پوست سلول بازل و سلول سنگفرشی اگر سریع تشخیص داده شوند و تحت درمان قرار گیرند می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانند درمان شوند. تغییر در پوست رایج‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ترین نشانه سرطان پوست است که می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تواند شامل زائده، زخمی که خوب نشود، یا تغییر در زائده قبلی باشد. همه سرطان‌ها شبیه هم نیستند.

تغییرات پوست به شکل زیر است:

  • یک توده کوچک، نرم، صیقلی، کمرنگ یا مومی
  • یک توده سفت و قرمز
  • زخم یا توده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای که خونریزی کند یا به دلمه یا پوسته زخم تبدیل شود.
  • نقاط مسطح قرمز که زبر، خشک یا پوسته‌دار است و ممکن است توأم با خارش‌ یا حساس باشد.
  • لکه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های قرمز یا قهوه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای که زبر و پوسته‌دار است.

اگر تغییری بر روی پوستتان مشاهده کردید، پزشک باید تشخیص دهد که آیا به دلیل سرطان یا به دلایل دیگر است. پزشک قسمتی و یا تمام محدوده‌ای که به‌نظر غیرعادی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آید برمی‌دارد و به آزمایشگاه می‌فرستد تا آسیب‌شناس آن را در زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار ‌دهد؛ باید گفت که نمونه‌برداری تنها راه مطمئن تشخیص سرطان پوست است.

تشخیص این مرحله براساس موارد زیر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌باشد:

  • اندازه زائده
  • در چه عمقی در زیر لایه بیرونی پوست قرار دارد.
  • آیا به گره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های لنفاوی اطراف یا دیگر قسمت‌های بدن هجوم برده است یا خیر.

 

 

پیشگیری

بهترین راه پیشگیری از سرطان پوست محافظت از خود در برابر نور خورشید است؛ همچنین، کودکان را از سنین پایین باید در این مورد محافظت کرد. پزشکان به افراد در همه سنین توصیه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنند زمان در معرض نور خورشید یا دیگر منابع اشعه UV بودن را محدود کنند:

  • بهتر است از آفتاب بین روز، هر جا که هستید، در امان باشید (از اواسط صبح تا اواخر بعد از ظهر). همچنین باید خودتان را از اشعه UV، که از روی ماسه، آب، برف و یخ منعکس می‌شود، محافظت کنید. اشعهUV می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تواند از لباس روشن، شیشه جلوی اتومبیل، پنجره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ و ابر عبور کند.
  • از لباس آستین بلند، پارچه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی با بافت محکم، کلاه لبه‌دار پهن و عینک آفتابی که جلوی اشعه UV را می‌گیرد، استفاده کنید.
  • از کرم‌های ضدآفتاب استفاده کنید. کرم ضدآفتاب می‌تواند از سرطان پوست جلوگیری کند، مخصوصاً کرم ضدآفتاب با طیف بالا (برای جلوگیری از اشعه UVB وUVA) با عامل محافظ نور(SPF) حداقل ۱۵، ولی باز هم باید از نور خورشید پرهیز کنید و برای محافظت از پوستتان لباس مناسب بپوشید.
  • از استفاده از لامپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های خورشیدی و سالن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های برنزه شدن (سولاریوم) بپرهیزید.

 

تست خانگی سرطان پوست:

در یک اتاق روشن، تمامی اعضای بدن باید مورد بررسی قرار بگیرند. اگر در این بررسی ها به مورد مشکوکی که رنگ شفاف داشته باشد، فلس مانند، قهوه ای مایل به زرد یا چند رنگ باشد برخوردیم یا اگر خال ها و ماه گرفتگی هایمان رشد داشت باید به پزشک مراجعه کنیم.

 

روش‌های درمان بر اساس تشخیص پزشک شامل:
جراحی، شیمی‌درمانی موضعی، درمان فتودینامیک، پرتودرمانی.